Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Μήπως είναι πόνος;

Έχουν γραφτεί τόσα πολλά γύρω από τον έρωτα...
Όλοι έχουν μια λαχτάρα να τον νιώσουν...


Μα γιατί..;


Έμενα με πονάει... Αλλιώς τον είχα ονειρευτεί...
Και τώρα μου τρώει τα σωθικά.....

Πως είναι δυνατόν να θέλω να σε δω με όλες μου τις δυνάμεις και να μην γίνεται;
Πως μπόρεσα να αφήσω τον εαυτό μου να δοθεί και να πονέσει έτσι;


Πως;

Γιατί εκεί που αφέθηκα στα χέρια σου μου φεύγεις;

Έρωτας είναι αυτό ή μήπως πόνος;

Δεν υπάρχει έρωτας που να μην πληγώνει....
να μην καίει το μέσα σου...

Γιατί μου φεύγεις τόσο νωρίς;

Μου λείπεις πριν καν φύγεις....
Μου λείπεις πριν καν σε αποχαιρετίσω...

Παλεύω με τα δάκρυα μου...
με τον εαυτό μου...
με εμένα....

Γιατί ο έρωτας να πονά έτσι;

2 σχόλια:

Εφη είπε...

εισαι μικρη ακομη, για να νοιωθεις τον πονο του ερωτα. ζησε οσο μπορεις καλυτερα τωρα που εισαι νεα. νοιωσε μονο την χαρα του και την ζωντανια του. ποναει ο ερωτας οταν ειναι ανεκπλητωτος. δεν θελω να φανταστω καν, οτι συμβαινει κατι τετοιο σε σενα.αν απο τωρα πονας, τι θα γινει αργοτερα, περνωντας τα χρονια σου; ζησε καλη μου χαρουμενα και ξεγνοιαστα, τωρα που εισαι νεα.

roz mistiko είπε...

Και τι σημαίνει που δεν μπορώ να ζήσω τον έρωτα μου έτσι όπως τον θέλω; που θέλω να κάνω τόσα πολλά και δεν μπορώ; που μου τρώει το είναι μου κάθε βράδυ;